Verslag zeilwedstrijden seizoen 2019

IMG 5991

Beste zeilers,                                                                   

wedstijdverslag 26 juni 2019 (slotwedstrijd).

De zeilers van vandaag liggen allen op één! Wat een enerverende zeilavond is deze laatste wedstijd geworden! De stand na vorige week was zeer uitdagend. Het  ging om seconden wie er dit jaar de beker zou krijgen. Grootste kanshebbers waren Ivo, Berend (met uiteraard hun bemanningen) en Marie Clair (Scouting). We keken ernaar uit, nadat vorige week Mart de wedstrijd had afgelast (zie verslag hieronder). Het weer hielp dit keer prima mee; Noord met een kracht van 3+, ruimend naar Oost. Het was dus een voordewindse start en Leo had daarom de startboei bijna in de containerhaven gelegd. Toch was de brede startlijn niet lang genoeg om geen onenigheid te bespeuren, maar ik heb weinig paniek gemerkt bij het ronden van de eerste boei. Wel kon iedereen getuigen zijn van het meedoen van een Nederlandse topzeiler, die in de boot was gestapt van Jop. “Ruimte voor de boei” was eindelijk weer eens de boodschap; toch een aantal weken niet meer gehoord. Als stuurman van een van de kanshebbers (ondergetekende) hadden Berend en ik het strijdplan goed doorgenomen. Om tegen Ivo te kunnen winnen, moest ik – anders dan de voorgaande wedstrijden – ook met de voet onder de hangband, de boot proberen recht te houden. Iedereen was goed gestart. Opvallend was dat mijn maatje van voorgaande jaren (Wim, in de rolfok Valk) als eerste over de startlijn spoot. Sommige concurrenten dachten daar anders over, maar zijn fokke-maatje Connie verzekerde mij dat dit nepnieuws was en met pure jaloezie te maken heeft. Er werd ook niet gelijk geprotesteerd en naderhand is het dus te laat. Daarom wil ik gelijk Wim en Connie feliciteren met het dagsucces, want niemand heeft hun meer kunnen inhalen. Chapeau Wim en Connie!

Zelf hebben wij niet veel kunnen meemaken van de strijd; na de ronding van de eerste boei lagen wij scherp over stuurboord en konden we de boot prima rechthouden. Helaas waren de oude verroeste stagen (in dit geval de bakboordstag) tegen de trekkrachten niet opgewassen. Met een knal brak die af. “Wat gebeurt er, Opa?”, hoorde ik Berend roepen. Geruststellen vertelde ik dat zojuist de stag was gebroken en dat hij het grootzeil moest strijken. “Helder” zei hij en een halve minuut later lag het grootzeil in de boot. Gelukkig konden we op de fok naar binnen en snel het verloop van de wedstrijd vanaf de steiger verder volgen.

Om deze strijd waarheidsgetrouw te kunnen verslaan, heb ik zo hier en daar – achteraf – mijn oor te luister gelegd. Ivo schijnt een protest aan zijn broek gekregen te hebben van Wim (overigens betwist door Peter) maar voor de zekerheid heeft hij voor het oog van de commissie een strafrondje gemaakt. Goed om te zien dat de regelgeving ook doordringt tot ons amateurgroepje. Wim heeft daarop zijn protest ingetrokken. Goed bezig mannen! Bart was minder enthousiast over enkele hindernissen die hij tegenkwam, omdat hij met Milan (10 jaar?) in dit weer wel het uiterste moest presteren in zijn 420. Het was wel geen klap van de molen, maar een giek kan ook hard aankomen. Ook al heb je geen voorrang, als je in de problemen raakt dienen andere (grotere) boten daar rekening mee houden; vind ik ook Bart. Goed dat je de wedstrijd heb uitgezeild en een derde plek is iets waar jij en Milan echt trots op kunnen zijn. Hans en Laurance waren ook in hun sas met de ongekende snelheid van de Papillon. Eindelijk konden zij hun zeillatjes uittesten (zie vorige week). Als 4e finishen was voor hun ook een prima prestatie. Zo kan ik wel doorgaan want zowat iedereen kwam happy binnen. Leo, Hans en Guus (2e Valk) hadden beter kunnen eindigen, maar Jop was zeker tevreden met de aanwijzingen van Henk, die met zijn ervaring een duidelijk verschil kon maken. En dat Jop zijn jacht zonder motor (kapot) zijn ligplaats in kon zeilen, was een kunststukje. Als laatsten kwamen de Lelies binnen, maar dat zijn ze gewend. Door hun hoge handicap maken ze altijd veel goed en ook dit keer was het raak. Hun onderlinge strijd werd beslecht door Joris, maar de boot met o.a. Manon en Teun (sorry, de spelling is anders, maar voor een Hollander klinkt het zo) finishte kort daarna.

Moe gestreden voegden allen zich aan de statafels die speciaal voor ons waren neergezet in de Admiraal. Er werd weer driftig gerekend door de commissie om de prijsuitreiking te kunnen doen. Hans was in eerste instantie zijn laptop vergeten, maar gelukkig had hij nog tijd om ‘m op te halen. Net als vorig jaar nam Mart het woord. Voor niemand was het meer een verrassing: Ivo (en Peter) 1ste, Berend (en HP) 2e en Marie Clair 3e. Vanwege de bezuiniging binnen de zeilvereniging, werd alleen Ivo beloond met een wisselbeker (spontaan gedoneerd door de winnaar van vorig jaar; Peter). Gelukkig was er nog een wisselbeker die Jop uitreikte aan Guus. Zo kon iedereen vrede hebben met het verloop van de uitreiking. Ivo werd uitgedaagd om iets te zeggen, maar trapte daar niet in. Omdat ik i.i.g. vond dat je zo’n intensieve wedstrijdcyclus niet kunt afsluiten zonder de verantwoordelijke commissieleden te bedanken – en ik bovendien wegens mijn hoge verwachtingen van de wedstrijd al een speech had voorbereid (net als gebeurt bij de Televizierring uitreiking) – heb ik me naar voren gedrongen. Wat de commissie elke week weer heeft gedaan om deze wedstrijden bij een ieder onvergetelijk te maken, moeten we koesteren. Ik hoop dat er meer leden hieraan mee willen doen, want de boten zijn er en dus plek genoeg.

Tenslotte kon ik het niet nalaten om van de gelegenheid gebruik te maken om mijn vader te eren – Hanco de Gruyter – die in 1961 de Albacore 997 gebouwd heeft en te memoreren dat Berend nu de vierde generatie de Gruyter is die daar lol van heeft.

Na het vertrek van de werkende klasse onder ons, werd de rekening bij Axel vereffend en bleef de harde kern over om nog het beschikbare bier eerlijk te verdelen. Mijn viltjes waren vol geschreven maar ik kan ze niet meer ontcijferen.

Zeilvrienden, we zien elkaar in Ophoven; anders tot volgend jaar.

Groet, HP.

Beste zeilers,                                                 Wedstrijdverslag 19 juni 2019.

Hoe bedoel je “wedstrijdverslag” als er geen wedstrijd heeft plaatsgevonden? Uit onderstaande moge duidelijk zijn dat er niet is gezeild vandaag. De hele dag schitterend weer maar net om 19.00 uur brak de hel los. Ik had mijn bootje al opgetuigd en aan de steiger klaargelegd om te varen, omdat Berend pas laat zou komen wegens zijn proefwerkweek. Iedereen kwam al of niet te laat op de vereniging (wegens files) en er was niemand die duidelijkheid kon verschaffen over wat nu te doen. Hans wilde tussen de onweer en bliksem door graag starten, want die had er helemaal vertrouwen in dat hij zou winnen. Dit wegens het feit dat hij zijn zeillatjes had gevonden en dacht daarmee het beslissende verschil te kunnen maken. Bovendien had hij – naar later bleek – voldoende absorptiemateriaal in zijn (onder)broek gestoken dat hij daardoor i.i.g. geen last zou hebben van inslaande regen. Wij wisten dat hij incontinentieproblemen had maar dat hij deze materialen gebruikte om tijdens een onschuldige zeilbijeenkomst  hier misbruik van te maken, had niemand aan de bar kunnen bevroeden. Ik zeg bewust aan de bar, want wat doet men als men niet kan zeilen? Je snapt het; we zaten om 19.00 uur (onze normale starttijd) al boven. Voorafgaande daaraan had Mart zich resoluut opgeworpen als het verstandigste commissielid en alle kritiek over zich heen gekregen, door de wedstrijd definitief af te blazen. Ik kon het daar wel enigszins mee eens zijn omdat ik gelijktijdig mijn reeds opgetuigde 997 aan de steiger zag omslaan. Ben wel vaker omgeslagen, maar nooit als ik er niet inzat. De grootzeilschoot was vastgeraakt aan een steigerkikker en had het zeil strak aangetrokken. Samen met Hans, die ook zijn naastliggende boot wilde redden, konden we deze onheil nog net keren. Dus, iedereen was het erover eens dat dit besluit moest worden genomen; Mart, het is je vergeven.

Maar ja, waar moet je dan over praten aan de bar? Berend was door Oma mee naar huis genomen, Koen en Ivo waren ook huiswaarts gedirigeerd en ja, dan gaan alle remmen los. Ik kon het allemaal niet meer bijhouden en mijn gebruikelijke viltje raakte bijkans vol. De meeste onderwerpen betroffen niet- of nauwelijks zeil gerelateerde onderwerpen. Ja natuurlijk de allesoverheersende vraag hoe deze niet-wedstrijd zou worden gewaardeerd in de uitslag. Deze vraag leidde tot het geheimzinnige gekeuvel in de commissie- c.q. BoBo-hoek. “Neen, ik ben de enige onpartijdige hier (Mart), dus wacht maar af”. Iedereen had zo zijn bedenkingen, maar het hoge woord kwam er uit; alle aanwezigen krijgen 0 punten en vervangen daarmee hun slechtste score. Nou, toen was iedereen over zeilen uitgepraat en konden om 20.00 uur reeds (de tijd die waarop we normaal finishen) de gesprekken zich bezig houden met belangrijkere zaken.

Terwijl Milan zich een lekker Coup-Soleil had besteld, in plaats van een rakketje waar Bart toestemming voor had gegeven, moest Hans nogmaals uitleg geven over zijn incontinentie cruise-control. Hij werd daarin aangemoedigd door Mart die daar kennelijk uit ervaring over mee kon praten. “Bij mij liggen mijn absorptiematerialen op mijn nachtkastje naast mijn pakje Durex!”. “Immers, beiden zijn voor eenmalig gebruik”; zei hij nog. Kon niet verstaan of hij het had over één of meerdere pakjes.

Gelukkig werd door Bart het onderwerp veranderd in damesvoetbal. Geen wonder; Milan zat nog steeds aan de bar te genieten van zijn reuze ijsje en vroeg zich bij de hele discussie af waar we het in hemelsnaam over hadden. Kan ik me wel enigszins voorstellen want mij ontging ook de essentie over het veelvuldig dekken van Suzanne (om privacy redenen is dit niet haar echte naam). Wie hier mee te maken hadden werd niet genoemd, maar de naam van Leo (ook niet zijn echte naam) werd hiermee veelvuldig in verband gebracht. Het was dus een verademing dat Bart een filmpje liet zien van onze Oranje-heldinnen die met de vrouwen van Canada hun shirtjes wisselden. De oplettende lezer zal gelijk door hebben dat dit fakenieuws was, omdat die wedstrijd pas morgen moet plaatsvindt.

De enige die zich niet wilde verlagen tot deze gesprekken was mijn “vriend” Peter. Hij bleef maar focussen op de enige reden waarom wij bij elkaar waren gebracht; het zeilen. “Weet je het voordeel van vandaag?” vroeg hij. “Ik heb geen fout kunnen maken; waar kan HP mij nu nog van beschuldigen?”. Klopt Peter, ik kan niets bedenken. Maar ik blijf alert, volgende week is het alles of niets. The winner takes it all.

Ik keek op mijn horloge; nog geen 20.30 uur. “Zo vroeg kan ik niet thuiskomen” ving ik op. Jan had zich met keurig gekamde haren gevoegd bij de overgebleven zeilers. Hans bood Sandra nog een laatste rosétje aan en ik deed met haar mee. Het was boffen want onderin mijn glas zaten (glutenvrije) kristallen. Axel twijfelde geen moment en schonk een schoon glas vol met niet gecontamineerde rosé. Uiteraard deelde ik dit gewaardeerde gebaar met Sandra. Zij had al aangegeven dat zij tijdens de slotwedstrijd (volgende week 26 juni) een personeelsuitje had en helaas deze ontmoeting moest overslaan. Dus vond zij dat zij nu best nog ff kon blijven. Hans liet toen van ellende ook zijn glas maar vullen, hoewel hij al eerder had gezegd dat dit onverstandig zou zijn. Volgens mij is hij ook niet naar huis gegaan maar heeft hij zijn boot leeggepompt en is hij in het voorronder in slaapgevallen. Wel beloofde hij nog z.s.m. de uitslag door te sturen, maar niemand geloofde daar nog in.

Groet, tot volgende week!

HP.

PS Iedereen die volgende week deze “medal race” wilt bijwonen is van harte welkom. Het bestuur trakteert op één biertje en één bitterbal de man/vrouw.

Verslag 12 juni 2019 (6e wedstrijddag)

Nou, het was de hele dag onzeker wat er om 19.00 uur voor wind zou waaien. Wel; het was een lekker ZW 4 in Venlo, maar in de haven is dat dan altijd wat minder. Iedereen had er dus echt zin in. Dezelfde combi’s als vorige week, alleen Guus en Jop hadden gekozen voor de Luwte i.p.v. Jops’ zeevaardig jacht. De start was weer – zoals inmiddels gebruikelijk – een geduw en geschreeuw. Ook bij het ronden van de eerste boei waren er discussies, maar de beleefdheid blijft troef en volgens mij waren er geen gevaarlijke momenten. Het was naderhand ook niet meer geheel duidelijk waar het incident precies had plaatsgehad, want Hans verschilde daarin van mening met zijn…… Sandra (hmmm). Dit meningsverschil werd uitgelegd als het gevolg van een te grote onderlinge afleiding in de Papillon.

Net als vorige week zeilden we drie rondjes. Je komt iedereen dan meerder keren tegen. Maar in de weg zitten was er niet bij; Bart trok deze week zijn mast op tijd in. Er waren twee noemenswaardige momenten, waaruit ook protesten voortkwamen. Guus had reden genoeg om te protesteren tegen een manoeuvre van Leo en Connie. Het betrof een situatie bij het ronden van een boei, maar de discussies na de wedstrijd werden – onder de bezielende leiding van commissielid Mart – in den minne geschikt. Officiële reden: gebrek aan bewijs. Een tweede protest was gericht op Ivo door Bart, die bij de start geen voorrang c.q. ruimte kreeg en gedwongen werd overstag te gaan en daardoor achterop raakte. En Bart had het solo in zijn 420 toch al lastig genoeg, dus hij voelde zich benadeeld. Niet dat hij last had van de spijkertjes in zijn helmstok (zie vorige week), maar dit keer had hij elke keer moeite om te gijpen. Hij moest echt wegduiken met zijn hoofd anders kreeg hij een klap van het giekje. Gerapporteerd werd dat hij tekens op tijd zijn hoofd introk, op één moment na, toen er een tweede gijp gelijk na de eerste plaatsvond; een zgn. duo gijp. Dan is zo’n giekje ook nog best hard. En wie zei dat dit een vrouwen boot is? Het protest werd overigens in eerste instantie ingetrokken, maar na lang soebatten van mijn kant, werd een gebaar gemaakt vanuit de beschuldigde boot door Ivo, Koen en Peter. Zij gingen vrijwillig akkoord met een tijdstraf van 5 minuten. Kijk; zo kan het ook! Tof jongens; de strijd is hierdoor nog helemaal open. De 6 races zitten erop en nu kun je de score nog alleen maar verbeteren. En Peter, ik zal je binnenkort bellen om af te spreken ergens een hapje te eten (hahaha).

De trouw lezer zal zich waarschijnlijk afvragen hoe het nu eigenlijk gaat met de twee deelnemende boten van de Waterscouting Venlo. Nou is daar inderdaad weinig bekend over omdat ze veelal pas finishen als de rest van het veld (inclusief de commissieboot) allang bij Axel aan de bar zit. Wel konden we vandaag nog een glimp van hen opvangen, bij het inleveren van hun finishformulieren. Daaruit blijkt dat er een verbeten achterhoede gevecht plaatsvindt tussen de twee Lelie vletten. Is ook niet verwonderlijk als je ziet dat Marie Clair stijf op de eerste plaats staat. Het gaat dus hard tegen hard tussen de schippers Jeroen en Joris. Informatie bereikte mij dat Joris dit keer aan het langste eind trok. Dat Jeroen daar maar één minuutje achter zat kon niet door het scoutingkamp worden bevestigd.

Tenslotte; Fred heeft wederom vanuit de commissieboot hele leuke actiefoto’s geschoten. Echt om op de site te zetten. Misschien moeten we voor de laatste wedstrijd weer iemand belasten met het maken van een fotosessie. Ook van de prijsuitreiking. Zeker nu het erop lijkt dat Peter zijn gewonnen beker van vorig jaar beschikbaar wil stellen als wisselbeker. Goed plan Peter! Ik vond je vroeger niet zo aardig, maar begin je steeds leuker te vinden.

Groet, HP.

Verslag 5 juni 2019 (5e wedstrijddag)

Wat een heerlijk windje was het zeg! Genieten. Hoewel een van de Valken (Wim en zijn studenten hadden zich afgemeld) in de box bleef, was er een welkome nieuwe tegenstander; Bart in een 420.

Ik had me dit keer goed geprepareerd op de volgende stap in de verdere professionalisering van de wedstrijd door een protestvlaggetje mee te nemen. Ik had voor de zekerheid opgezocht welke kleur deze moest hebben en dat bleek rood te zijn. Nu wil het toeval dat wij rode keukendoeken hebben en dat Marij niet thuis was (niet zo’n toeval). Dus heb ik me een stuk van de droogdoek afgeknipt (rondom het oog) en in mijn zeiltas gestoken. Ik dacht, zodra ik Peter weer in de fout zie gaan (of Ivo zodanig adviseert), dan bind ik mijn droogdoekje aan mijn stag; uiteraard onder het uit volle borst uitroepende “protest”.

Nou wil weer het toeval dat vanaf de start Ivo zijn pas aangeschafte elektrische motortje had aangezet en na de eerste boei (die hij jammer genoeg reglementair als eerste wist te ronden), niet meer was in te halen. Gefeliciteerd Ivo! Ik zei je toch dat je minder naar Peter moest luisteren.

Hoe verliep de wedstrijd achter de leider? Wel, vanaf de start was het oorlog. Door de NO wind, kon je de startlijn op twee manieren aansnijden. Van onderuit met de zeilen over stuurboord of van hoger aanvliegen over bakboord en dan gijpend de startboei ronden. Het moet gezegd; het was leuk om te zien dat Hans koos voor de laatste optie. Gedurfd jongen, maar je moet in het leven af en toe eens risico’s nemen. Zich van geen kwaad bewust dook Jop echter over stuurboord op, die dus voor de eerste optie koos. Bovendien had hij goed naar de trukendoos van Peter gekeken en dacht “er bestaat toch ook het recht van de sterkste?”. Bovendien had Jop net nieuwe schoten gekocht en deze bleken niet goed ingezeild te zijn. De geïnteresseerde lezer raadt het al; Hans nam ongewild en -zeker gedwongen - de startboei mee. Tot grote hilariteit mag ik wel zeggen. Ik had mijn rode droogdoekvlaggetje al in mijn hand, maar ik dacht; “nee, de commissieboot zit er met zijn neus bovenop”. Ik hoorde trouwens tijdens de borrel, dat de 10 minuten tijdstraf eerlijk wordt verdeeld over Hans en Jop. Ja sorry Guus, maar jij bent hier het slachtoffer.

Ik zei al, het was een strijd op leven en dood. De posities wisselden regelmatig. Zelfs de Valk (Hans en Leo) kon goed meekomen. Wel begreep ik naderhand dat toen Leo het roer van Hans (in de tweede helft) overnam, de vaart er nagenoeg uitging. Naderhand werd dan ook besloten dat Leo zich voortaan alleen zal bezighouden met het uitzetten van de boeien en het bedienen van de fok. Hij lijkt ook wel een beetje op die CIA agent uit “Meet the Fockers”.

Voor aan werd een felle strijd gestreden om de tweede plaats tussen de 420 en de 997. Vóór het binnengaan van de jachthaven (in de laatste ronde) lag de 420 iets gunstiger (zie foto’s). Maar Bart - met zijn grootzeil(tje) bijna plat op het water – lag gevaarlijk op aanvaringskoers met Leo. Wij zagen in onze ooghoeken dat Bart’s puntje van de mast vast kwam te zitten in die van Leo. “Dan doe je het zo goed en dan gebeurt dit”. De 997 kon daarna met twee vingers in de neus naar de finishlijn. Teleurgesteld aan de stijger, mompelde Bart: “Dat kostte me de tweede plaats”. Ik liet hem in de waan. Ik vond het trouwens wel aardig dat hij voorstelde om volgende week Berend van mij over te nemen. Bart zat nl. regelmatig in de knoop met alle schoten en vast aan spijkertjes waarmee de helmstok verlengstuk vastzat. Hij zat dus jaloers te kijken naar mij, die heerlijk het echte werk aan Berend kon overlaten. Ik denk dat ik volgende keer maar een biertje meeneem voor onderweg. Overigens kreeg ik deze week weer iets aangeboden uit de ijskast van de juryboot. Ze hadden een opstapper opgepikt (Jan van de Roei) en vermaakten zich prima met het schouwspel dat zich voor hun afspeelde. Nee ik trapte er dit keer niet, alhoewel ik begreep dat het nu geen nepper was (zie vorige week).

Nou ik moet ermee stoppen want Berend slaapt in mijn kantoorkamer. Voor de liefhebber heb ik nog ff een beschrijving bijgevoegd van de wijze van protesteren in een zeilwedstrijd. Dus zeilers; neem volgende week allemaal een roodvlaggetje mee. Ik heb nog wel een stukje over.

Groet en tot volgende week.

HP

Verslag 29 mei 2019. (4e wedstrijddag)

Ik moet snel zijn want het is nog een half uurtje vandaag (29 mei), anders is het al morgen. Marij en ik hebben net, samen met Hans, bij Axel het licht uitgedaan. Met Hans, omdat ik toch een sneak preview wilde hebben van de uitslag van vandaag. Tot mijn verbazing begreep ik dat er maar één protest ontvankelijk is verklaard; die tegen Leo. Het lijkt gewoonte te worden om door de wedstrijdcommissie uitgelegde boeien te verplaatsen. In het geval van Leo schijnen het er zelfs twee te zijn geweest; de tweede boei en daarna nog eens de startboei. Nu had Leo als verweer bij de tuchtcommissie opgevoerd dat hij vond dat de boeien bij het plaatsten (dat doet hij nl. altijd) de wedstrijdbaan te moeilijk was geworden. Immers, was bij de licht ZW wind die over de baan woei, het gevaar voor aanvaringen veel te groot. Zeker met roekeloze navigators (redactie: lees Peter) is de kans hierop aanzienlijk en vormt dus een gevaar voor de jongere deelnemers onder ons.

Ik zeg verbaasd, omdat ik begreep dat Wim een protest had ingediend tegen Ivo, wegens het feit dat hij wederom zowat de andere boten (waaronder die van Wim) de kant in joeg. Daar ik dacht dat één protest tegen Ivo voldoende was, heb ik mijn akkevietje met hem, op weg naar de finish, maar ingeslikt. Het was nl. aldus. De Cracker Jack, weer met Berend als mijn maatje, lag lange tijd op kop. Mart in zijn motorcruiser dacht sociaal te zijn en bood halverwege de wedstrijd, Berend een blikje cola aan. “Jullie liggen zo ruim aan kop, dat kan best”, riep hij. Berend kon (en wilde niet) weigeren. We lagen scherp aan de wind en voeren op één van de containerschepen aan. Ik moest koershouden en kon niet zien wat er achter ons gebeurde. Wel hoorde ik Berend nog roepen “Nee, niet gooien Mart!”. En waarachtig, in mijn ooghoeken zag ik een enorm voorsteven aan lijzijde achterop varen. Ik zag Berend zijn hand uitsteken en iets aanpakken. Geen normaal blikje Cola; nee zo’n heel kleintje. Hij (Mart) riep ons nog toe: “Wel samen delen hé Berend!”. Nou ja, waag je je leven (de stilliggende tanker kwam steeds nader bij) en dan is het zelfs geeneens een echte Coca Cola, maar zo’n nepper van dhr. Lee Dell. Inmiddels - behoorlijk veel voorsprong ingeleverd - kwam de containerhaven-boei inzicht. Ook Jop en bemanning (Guus en Carmen). Zij dachten de boei tegen de wind in te kunnen ronden.  Niet dus; en ze konden ons geen ruimte geven, zodat we beiden de boei misten. Aangezien het missen van een boei normaal ogenblikkelijke diskwalificatie tot gevolg heeft, maakte wij nog een rondje om alsnog de boei te ronden. Toen we Jop weer voorbij gingen, maakte ik Jop erop attent dat hij de boei gemist had, waarop hij verassend antwoordde: “Nee, maar was wel bijna, goed toch?”. Gelijke tijd profiteerde Ivo van dit on-fortuin door de Cracker Jack te naderen tot enkele bootlengten. Wij bedachte een laatste truc. We trokken ons zwaard omhoog en zeilden tussen de wal en het aan de palen afgemeerde baggerschip. Het paste net! We gingen met een lichte voorsprong weer de jachthaven in, op weg naar de finishlijn. Nou was dat een hoog aan-de-wind rak en we dachten hem uit de koers te loeven. Op minstens vijftig meter van de boei begon Peter weer te roepen: “ruimte voor de boei”. Het wordt onderhand een gewoonte. Gewoon krachtpatserij. Durft hij wel tegen zo’n klein bootje. Nu begrijp ik ook dat Bart en zijn zoontje met zijn piep-bootje (zie vorige week) niet durfde uit te varen. Groot gelijk Bart, levensgevaarlijk. Any way, daarom was ik verbaasd dat zij geen tijdstraf hebben gekregen. Maar ik snap het al; ik zag Fred daar in de hoek staan bij de strafcommissie en die heeft vast wel wat staan dealen met de Bobo’s. Aangezien de uiterste inlevertijd van protesten was verstreken, moest ik genoegen nemen met de erkenning van Peter, dat hij deze regel van oploeven, echt niet kende en dat hij er voortaan rekening mee zou houden. Onderaan dit verslagje zal ik hierover nog een uitleg plakken.

Wat heb ik nog op mijn viltje staan? Oh ja, Wim heeft te kennen gegeven dat hij zo ziek wordt van de obstructie die hij moet ondervinden van you-know-who, dat hij aan twee weken vakantie toe is. Hopelijk komt hij daarna uitgerust terug. Jammer genoeg is die hoop voor één van zijn trouwe bemanningsleden vergaan; Nadi gaat ons verlaten. Namens ons allen; jammer Nadi. Denk aan ons als je iedere woensdag ergens op een bank ligt en een suf programma zit te kijken; je zult ons missen.

De uitslag van de wedstrijd ken ik nog niet. De scoutingboten zullen wel weer eerste zijn. Wat maakt het ook uit? We hebben allemaal weer heerlijk genoten van een prachtig weer en een gezellige after-party. De vaste lezers van deze rubriek nodig ik uit om eens een kijkje te nemen op de WSV de Maas. Op woensdagavond !8.00 uur worden de boten ingedeeld; zeilers, niet-zeilers, iedereen is welkom. Rest mij nog mijn familie uit Zuid-Limburg (Annelies, Joyce, Mady, Remmelt, incl. kinderen) te bedanken voor hun komst. Ze waren verrast door de gemoedelijke sfeer en ik denk dat ik Remmelt nog wel van zijn schroom kan afhelpen die hij heeft om met zo’n vlijmscherpe zeilwedstrijd mee te doen.

Tot volgende week; zelfde tijd, zelfde plaats.

Groet,

HP

Verslag 22 mei 2019. (3e wedstrijddag)

Heb vanavond niets op een viltje geschreven en kan dus niet wachten tot morgen als ik alles kwijt ben. Hoewel; wat er vandaag gebeurde vergeet je niet snel. Als je vindt dat ik vorige week een kapitale fout beging – goed voor een tijdstraf van 10 minuten – dan is de powerplay die vandaag op de mat werd neergelegd niet te beschrijven. Het betreft uiteraard de krachtpatser Ivo (met de steun van de kwade genius Peter). Ik laat Koen vrijuit gaan want die doet ook gewoon zijn werk. Nee maar, gewoon tot twee keer toe (eerste boei en tweede boei na de start) komt hij aan donderen luidt schreeuwend “ruimte voor de boei” zodat alle kleinere bootjes maar moesten zien hoe ze wegkwamen, om een aanvaring te voorkomen. Op een gegeven moment kwam een boeg gelijk die van de Titanic op ons af en mijn eerste gedachte ging uit naar Berend. Ik heb 6 kleinkinderen en wil er geen een van missen, dus mijn instinct deed me direct doen afvallen om maar zo ruim mogelijk de boei ronden. Bij de tweede boei was Wim aan de beurt. Ivo, luister niet teveel naar Peter. Na de wedstrijd wast hij zijn handen in onschuld. Zo, van “hoezo Peter; ik zat niet aan het roer”. Maar dit keer was ik niet mijlen vooruit zoals vorige week, maar dicht in de buurt om zijn advies/instructies te kunnen beluisteren.

Genoeg hierover; de tijdstraf die de commissie hem oplegt - na een terecht protest door Wim - van 10 minuten, vind ik weliswaar niet in verhouding staan tot die van mij vorige week, maar het vonnis is nu eenmaal bindend. Ik begreep dat Peter (namens Ivo) in beroep wilde gaan, maar gelukkig geldt dat alleen in de burgerrechtspraak.

Dan hebben we vandaag twee primeurs beleefd; 1) Bart kwam tevoorschijn met een schattig piepklein bootje (incl. een piepklein fokkenmaatje) en 2) Jop heeft zijn boot single handed opgetuigd en rond gekregen. Een applaus waard; diepe buiging voor alle drie. Om nou meteen een handicap van 140 te claimen Bart, vond ik wat overdreven, maar toch…. Verder kwam Wim met zijn meiden als een duveltje uit een doosje. Zo ligt ie honderden meters achter en zo laat ie je staan alsof hij een e-bike onder zijn boot heeft gemonteerd. Ja Wim, zie je nou dat je ook zonder vaantje kan zeilen?

Hans heeft-  zoals altijd - weer heerlijk gezeild met zijn vaste bemanning, maar ik weet niet wanneer hij over de finish kwam. Ik dacht in de buurt  van de Scouting boten, maar daar wil ik vanaf zijn. Was hij het niet die het maar een spelletje vindt? Nee Hans, het is pure ernst; je moet op het puntje van je stoel zitten en ieder zuchtje zien aankomen. Het komt aan op details. Geen moment verslappen.

Nou genoeg voor deze week. De uitslag zal nog wat tongen losmaken, maar alles zal recht kommen!

Tot volgende week.

Groet

HP

Verslag van de 2e westrijddag

Uit angst dat ik gediskwalificeerd wordt en uit de uitslag geschrapt wordt, schrijf ik gelijk maar het wedstrijdverslag voordat Hans het zwaard van Damocles op me neer laat komen. Maar ik accepteer ieder lot, want was het niet vorig jaar dat ik Peter aansprak op zijn roekeloze actie toen hij de start boei over een afstand van 50 meter verplaatste? En nu overkomt mij het zelfde! Mijn oprechte excuses zeilers, maar bij mij was het echt de intentie om de baan in te korten. OK Wim; als deze onoplettendheid van mij betekent dat ik een straf krijg, dan aanvaard ik mijn lot. Ik heb nog geprobeerd om Hans goed te stemmen door hem de helft van mijn biertje te gunnen, maar ik geloof niet dat hij daar in trapt.

De wedstijd ging super. Meer wind dan vorige week en het deelnemers veld was incl. twee Lelies van de scouting. Goed jongens! en ik vond het leuk om Joris en Jeroen (incl. bemanning) een paar keer tegen te komen. En jullie hebben het niet alleen gezellig in de boot maar ik zag dat jullie ook daarna geen moeite hadden om de omzet van Axel te verhogen. Trouwens nee, ik had geen motortje onder de boot en ja, jullie mogen best een keer van boot ruilen. Overigens geldt dat ook voor Connie, alleen zij wil haar instructeur (Wim) meenemen. Connie, let’s make an appointment to practice on your day off. We can then really rock the boat.

Terug naar het zeilen. De start was redelijk chaotisch. Je kan zien dat Peter moet wennen aan zijn nieuwe functie als dekhengst. Bij de start zat hij nog een sjekkie te rollen terwijl Mart allang zijn fluitje had geblazen. Ivo, je mag Peter best harder aanpakken. Misschien moet je hem volgende week maar keukendienst (kombuis in zeiltermen) geven. Laat hem maar een eitje bakken of zo. Boven dek heb je niets aan hem (sorry Peter; 10% hadden we afgesproken toch?).

Wat nog? Oh ja we hebben er nieuwe stuurtalenten bij; Hans en Guus. Moeiteloos zeilden ze het hele veld op achterstand. Wim, en zij hadden de Valk zonder vaantje…. Alleen jammer dat ze vergeten hebben om hun finishtijd te noteren. En hoe ging het met Jop en co? Er werd gefluisterd dat hij een PR heeft gezeild. Compliment Jop. De wisseltrofee van vorig jaar begint zijn vruchten af te werpen. Of het ook voor Bart een PR betekent, ben ik vergeten te vragen.

Mijn viltje begint op te raken. Op weg naar huis heb ik op verzoek van Berend – die morgen een proefwerk heeft – nog boven de WC-pot gehangen. Dit voor op de foto. Hij vond het jammer dat we op Wim moesten wachten, die met ons meereed. Bedankt Berend voor de opoffering. Overigens, hierbij wil ik Berend bedanken voor zijn sublieme bijdrage. Iedereen in onze hoek was het erover eens dat er een groot zeiler in hem schuilt.

Hans, ik stuur je dit verslag vast, omdat jij een nieuwe cc-lijst hebt gemaakt. Wees mild in je oordeel. Je weet, ik vind je een topper. Niet alleen ik; ook bijna alle vrouwelijke deelneemsters. Tuurlijk geen moetjes! Dat is niet meer van deze tijd.

Tot volgende week,

HP

Beste Zeilers,  

Verslag van de 1e wedstrijddag

De kop is eraf. Na de hele dag zenuwachtig bezig met het analyseren van Buienradar, was iedereen rond 18.00 present op de jachthaven. Hans en Leo hadden toen de boeien al uitgezet. Enkele nieuwe gezichten en een paar bootwissels. Gelukkig heeft Peter weer een “stoeltje” in zijn vertrouwde boot, zodat ik hem nog steeds in de gaten kan houden m.b.t. het uitvoeren (of doen uitvoeren) van ongeoorloofde maneuvers in de baan. Leuk ook dat Bart er weer bij is; we hadden hem de laatste tijd moeten missen en m.n. in Ophoven was dat een verarming van de wedstrijd. Goed voorbereidend werk van de commissie en m.n. van Hans die het wedstrijdparcours keurig had uitgetekend en vooraf al had rond gemaild. Bij de briefing bleek echter dat Hans kennelijk teveel naar Max heeft gekeken, want een auto haal je rechts in maar een boei rond je over bakboord. Nog ff wennen aan het zeiljargon, ouwe landrot!

Toen Hans dit goed had begrepen, konden we naar de boten. Klokslag 18.00 uur was de voorspelling van Buienradar uitgekomen en werd het droog; ZW windje met een kracht van 2. Ideaal voor de eerste krachtmeting en de gelegenheid voor iedereen om aan de boot en elkaar te kunnen wennen. En naar later bleek, was er nergens een wanklank te horen. Misschien was Bart lichtelijk teleurgesteld dat hij na de start geen boot meer in velden of wegen kon bekennen, maar ik begreep later dat e.a. te maken had met een kiel die blijkbaar nog in de winterstalling was achtergebleven. Ik zie ook dat hij uit de uitslag is geschrapt omdat hij na de reguliere toegestane tijd is gefinisht. Zo te zien krijgt hij 0 punten, dat zelfs beter is dan degene die als eerste is geklasseerd.

Mag natuurlijk niet onvermeld laten dat de nieuwe inzending van ondergetekende – de Cracker Jack - voor sommigen verassend als eerste finishte. Eerlijk gezegd, voor mij ook. Gelukkig had Hans veel research gedaan naar de SW handicap van deze (Brexit) klasse, zodat hij achteraf geen gezeik zou krijgen. Voor wie wel wil zeiken is Hans zeer deskundig in het uitleggen hoe hij tot deze handicap is gekomen.

De wedstrijd was kort maar krachtig (behalve voor Jop, Guus en Bart). Dit was natuurlijk ook perfect geregisseerd door Mart en Fred, die graag om klokslag 21.00 uur thuis aan de buis wilden zitten. Het kwam goed uit want Berend had nog huiswerk (grapje). Achteraf gezien was iedereen liever tot 23.00 uur aan de bar blijven zitten maar dat stond niet in de sterren. Volgend jaar beter met PSV (of VVV).

Tot volgende week.

Gr HP  

Protestvlag

Een protestvlag is een manier om bij zeilwedstrijden aan te geven dat iets ongeoorloofds gebeurt.

Bij zeilwedstrijden wordt de arbitrage in de meeste gevallen pas achteraf gedaan, omdat men tijdens de wedstrijden niet van nabij kan observeren zonder de wedstrijd te verstoren. Daarom kunnen de zeilers zelf tijdens de wedstrijd aangeven of er iets onreglementair gebeurt, terwijl de wedstrijd intussen gewoon door kan gaan. De zeilers doen dit door een protestvlag in het want te hijsen en daar bij het woord "Protest" te roepen. De protestvlag is over het algemeen een signaalvlag B, of een rode, rechthoekige vlag. Als de protestvlag aan het einde van de wedstrijd nog steeds gehesen is, dan geven de zeilers dán aan wat er gebeurd is, en wordt er door een "protest committee" besloten of iemand fout geweest is, en wat de consequenties daarvan zijn. Dit is niet altijd nodig, de overtreder kan bij sommige fouten zelf al toegeven dat hij fout zit door een 360° of 720° (een of twee rondjes) te draaien, en zo een eventueel verkregen voordeel teniet te doen.

Over dezelfde boeg:

Als 2 boten over dezelfde boeg liggen zijn er twee mogelijkheden. De ene boot ligt vrij voor op de andere boot. Om dit te bepalen moet je vanaf de spiegel van de voorste boot een loodrechte lijn trekken. Als de neus van de achterliggende boot deze lijn niet doorsnijdt is er spraken van vrij voor of vrij achter liggen. Als dit niet het geval is er sprake van overlap, oftewel de boten liggen boord aan boord.

Regel 11: Wanneer er overlap bestaat moet de loefwaartse boot vrij blijven van de lijwaartse boot. In het kort: loef wijkt voor lij. Ook bij deze regel is het meestal heel duidelijk als twee boten dezelfde kant opvaren en de ene boot de ander aan loef voorbij loopt. In dat geval moet de boot aan loef vrijblijven.

Verwarrender is het vaak wanneer een boot aan-de-wind over stuurboord vaart en een boot tegenkomt die over stuurboord voor-de-wind op hem afvaart. De boot die voor-de-wind vaart is dan het loefwaarts jacht en moet dus vrij blijven. Mijn eigen ezelsbruggetje hierbij is dat de boot die scherper aan-de-wind vaart voorrang heeft. Als ik in een wedstrijd voor-de-wind over stuurboord vaar let ik altijd heel goed op, want je moet dan echt aan iedereen voorrang verlenen!

Regel 12: Wanneer er geen overlap bestaat dan moet een boot die vrij achter ligt vrij blijven van een boot die vrij voor ligt. In gewone taal wil dit zeggen dat je niet bij iemand achter op de spiegel mag varen. Het is net als autorijden….

Zeillessen 2019

2010-Ophoven-2Leren zeilen bij WSV De Maas Venlo

Als je op een leuke en eenvoudige manier de beginselen van het zeilen wilt leren, bent je bij ons aan het goede adres. Samen met je partner, vrienden of het hele gezin, alles is mogelijk. De zeilinstructies beginnen vanaf juni om 18.30 uur. En je krijgt zeilles van een ervaren instructeur.

Wil je hieraan meedoen, meld je dan aan via het volgende formulier: Aanmelden zeillessen

De lessen worden gegeven in een Valk. De grote stabiliteit, de geringe diepgang en de ruime kuip maken dat de Valk een ideale toer- en lesboot is.

De zeillessen zijn uitsluitend voor de leden en adspirant-leden van WSV De Maas. 

Het programma is primair gericht op het leren zeilen. Onze instructeurs hebben een volledige opleiding gehad en kunnen je het zeilen perfect uitleggen, maar je kunt ook zelf met de instructeur afspreken wat je belangrijk vindt om te leren. Of misschien kun je al een beetje zeilen, maar wil je nog iets meer zekerheid. Meld je aan en stap in de boot.

Watersportvereniging De Maas Venlo ligt aan de Jachthavenweg 50 in Venlo/Blerick.

Real time web analytics, Heat map tracking